Leuk, zo’n weekendactie om het vrijwilligerswerk te promoten. Op het pleintje voor het wijkcentrum in De Trisken moest ik zaterdag als openingshandeling met de blote hand een houten plankje doormidden slaan. Een mooie gelegenheid om voor het front van de buurtbewoners af te gaan, maar gelukkig lukte het in één keer. Een van onze plaatselijke journalisten merkte grappend op dat het wel triplex geweest zou zijn. Dat niet, maar het viel wel mee, het was vurenhout. Ooit – in de beginjaren zeventig – beoefende ik de karatevariant Kyokushinkai, bij Dojo ‘Za Zen’ in de Groninger binnenstad. Totdat deze ‘full contact’-sport me te gortig werd. Ik besteedde meer tijd aan blessurebehandelingen dan aan de sport zelf.
Zaterdagavond won mijn favoriete voetbalclub weer eens, tijdens een ‘avondje NAC’ in Breda. Het werd ook wel tijd, na vier achtereenvolgende nederlagen. Het weekend kon niet meer stuk.

Maandag weer veel overleg, vooral intern. Met de politie over lopende en nieuwe zaken, met een ondernemer over investeringsmogelijkheden, met een restauranthouder over een nieuw eetconcept, met de organisatie van het laatstgehouden Multicultureel Festival over de toekomst, met medewerkers van de gemeente, met collega-wethouders en nog zo wat.
Een dag later weer een rijk gevuld collegeberaad en daarna naar Leeuwarden, waar onze gemeente zich presenteerde op de Bedrijvencontactdagen. We bevolkten een stand met tal van enthousiaste Drachtster ondernemers. Deze keer in een nieuwe opzet, als een ondernemersplein van de regio-Drachten, waar ook onze buurgemeente Opsterland aan mee deed. Er werd daar druk ge-net-werkt en dat was ook de bedoeling. Drachten liet zich van zijn goede kant zien.

Woensdag weer naar Leeuwarden. Eerst overleg met het regionaal college van de politie, toen het bestuur van de Hulpverleningdienst, vervolgens een presentatie en aansluitende discussie over de brandweerzorg en daarna nog even naar de Bedrijvencontactdagen in het belendende perceel.
Donderdag zou een dag worden om aan enkele privéverplichtingen te voldoen, maar er kwam via de mail en de telefoon toch weer werk tussendoor. Al zou het eigenlijk niet nodig moeten zijn, soms moet je je toch bemoeien met zaken die anders wel eens een verkeerde afloop zouden kunnen krijgen.

’s Avonds eindelijk eens de tijd en gelegenheid gehad om de DVD ‘Live in London’ van Leonard Cohen te zien en te horen. Twee-en-een-half uur fabuleuze muziek en prachtige teksten, ingetogen en toch gedreven gebracht. Mijn eerste LP (Songs of Leonard Cohen) van deze zanger/dichter kocht ik toen ik nog op de middelbare school zat. Nu zijn we een paar generaties verder, de man is ver over de zeventig, maar o wat is dit nog steeds mooi…….

Vrijdag weer veel overleg op mijn kamer, met tussendoor een lunchbijeenkomst met de SMOR, de Smallingerlandse Ontwikkelingsraad. Deze raad is een overlegplatform van de gemeente met een aantal grotere Drachtster bedrijven en financiële instellingen, aangevuld met enkele adviseurs.
’s Avonds het sportgala in De Lawei, waar ik de kampioenen in diverse sporten mag huldigen. Altijd leuk. We hebben met ons allen ook op sportief gebied meer in onze mars dan we wel eens denken.

Zaterdagmiddag ben ik in ons museum om de presentatie van het boek over Dada in Drachten bij te wonen. De medewerkers van het Museum Drachten\Smallingerland doen er alles aan om uit te dragen dat wij de Nederlandse bakermat van de Dada-stroming in de beeldende kunst zijn. Ik vind dat fantastisch, want dit is echt iets om trots op te zijn.
Zondagmiddag naar De Veenhoop, waar een boek over het roemruchte Veenhoopfestival wordt gepresenteerd. Ook nemen enkele leden van het organiserend comité afscheid. Tientallen jaren achtereen zijn ze er in geslaagd om elke zomer weer een schitterend festival te organiseren, waar al heel wat (internationale) beroemdheden zich hebben laten zien en horen. Zoals Joe Cocker, Meatloaf, Percy Sledge en elk jaar weer Normaal. Ons dorp De Veenhoop heeft alle reden om trots te zijn op dit festival. Enkele jaren geleden heb ik het al publiekelijk gezegd: het Veenhoopfestival moet blijven, en wel in De Veenhoop.

Eerste Vorige 90/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog

---

Terug naar weblog

Naam
Email
Reactie

Opsturen

naar boven