Zoals gebruikelijk begon de week weer met het maandagse overleg met de politie. Er was weer heel wat gebeurd dat enige aandacht en – vooral ook – nazorg vereiste. Vervolgens een intensief intern gesprek over mogelijkheden om (nog meer) te bezuinigen. De bedoeling is dat alle feitelijke mogelijkheden – los van de wenselijkheid – bekeken worden, waarna bezien wordt wat zonder meer onwenselijk is. Bijvoorbeeld omdat het gevolg zou kunnen zijn dat wat er aan de ene kant 'verdiend' wordt, er aan de andere kant in veelvoud weer uit gaat. Dat is dus het paard achter de wagen spannen en dat ligt ons niet zo.
Uiteindelijk beslist de gemeenteraad definitief over onze uitgaven, voor zover deze niet onvermijdelijk zijn. We hebben immers wettelijke taken ten behoeve van onze inwoners gewoon uit te voeren, of we dat nou leuk vinden of niet. Ook beslist de raad over een deel van onze inkomsten, zoals leges voor vergunningen en gemeentelijke belastingen. Ook kunnen we onze grondprijzen – voor woningbouw en bedrijvigheid – verhogen. Maar steeds weer moeten we beseffen dat er een keerzijde is bij elk voorgenomen besluit. En dat de rijksoverheid in feite bepaalt of en hoeveel er afgeknepen wordt van de hoofdmoot van onze inkomsten. Zo wordt in Den Haag over de reikwijdte van de polsstok van Smallingerland – en van alle andere gemeenten – beslist

's Middags heb ik nog even voorgelezen voor kleuters op It Ambyld, een basisschool in onze wijk De Swetten. Vorige week, op de nationale voorleesdag, kwam het er niet van omdat ik toen al op een andere school in Drachten voorlas. Een jongetje van vier of vijf jaar vroeg me belangstellend of ik ook de baas van de politie was. "Een beetje wel", antwoordde ik. Waarop hij meteen informeerde of ik die dag al veel boeven had gevangen.
Daarna kreeg ik onder meer mijn collega-burgemeester Tjeerd van der Zwan van onze buurgemeente Achtkarspelen op bezoek. Altijd leuk. Hij blijft goedgemutst, ook wanneer ik nog eens constateer dat de zuidkant van zijn gemeente (Surhuisterveen, Harkema) eigenlijk binnen het directe verzorgingsgebied van Drachten valt. En dat dit feit bij de komende gemeentelijke herindeling betrokken moet worden. Tjeerd en ik kunnen het op een gemoedelijke wijze met elkaar oneens zijn, onze vriendschappelijke verstandhouding lijdt er niet onder.

Dinsdag na de wekelijkse B&W-vergadering volgde een stevig gesprek met een huiseigenaar, wiens pand al tijden lang een bron van overlast voor omwonenden vormde. Lawaai, rotzooi om het huis, dealen en gebruik van drugs door de huurder en diens omvangrijke en luidruchtige bezoek. Ik heb duidelijk gemaakt – in bijzijn van de politie – dat mijn geduld, en zeker die van de buurt, op is en dat hij snel moet handelen. Zo niet, dan doen wij dat voor hem. De politie had al een inval gedaan. Daarnaast heeft het gemeentebestuur de wettelijke mogelijkheid om uiteindelijk een pand te ontruimen en dicht te timmeren. En wanneer het nodig is, zullen we dat zeker ook doen. Het gesprek bleek voor de huiseigenaar verhelderend te zijn. We houden de voortgang in de gaten. 

Woensdag was een gevarieerde dag, met onder meer een zestigjarig huwelijk in Drachten. Dondermiddag vond er in het Karmelklooster in Drachten een overleg plaats met bestuurders van de provincies Groningen en Friesland, evenals van de gemeenten die liggen aan de geplande spoorlijn Heerenveen-Drachten-Groningen. Binnenkort wordt er wel het een en ander bekend gemaakt, maar ik kan positief gestemd blijven over de komst van het spoor in en langs Drachten. Zowel Provinciale Staten als onze gemeenteraad zal zich er over niet al te lange tijd over moeten buigen. Maar wat komt er allemaal kijken, voordat je vanaf ons station naar Groningen of Heerenveen kan sporen.

's Avonds kwam de cultuur aan bod. Met gasten en echtgenote naar de Nationale Reisopera in de Lawei. Voor bedroevend weinig publiek werd een tweetal korte opera's opgevoerd. De eerste hoefde niet zo voor mij, de tweede was het aanzien en aanhoren in alle opzichten waard. Maar een echte operaliefhebber zal ik nooit worden, verknocht als ik ben aan de betere rockmuziek.

Vrijdag vooral veel 'kantoorwerk' en een informatief gesprek met de onlangs aangetreden 'baas' van de politie in Friesland, hoofdcommissaris Nathalie Kramers. Op zaterdag naar ons dorp De Tike, waar mevrouw Nantje Kooistra haar honderdste verjaardag viert. En dan is het zondag, de dag van de streekderby Heerenveen-Groningen. Ik zit in het Abe Lenstrastadion met een geprangd gemoed. Want ik gun Sc. Heerenveen het allerbeste, maar FC Groningen toch nog net een beetje meer. Een kwestie van genen. Ons gezin is verdeeld. De een is voor de FC, de ander voor de Sportclub. Hoe dan ook, het is geen saaie zondagmiddag.

Eerste Vorige 83/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog

---

Terug naar weblog

Naam
Email
Reactie

Opsturen

naar boven