Als burgemeester bemoei ik me binnen mijn gemeentegrenzen niet met partijpolitiek. En buiten die grenzen ook niet al teveel. Toch was ik zaterdag even in Sneek, op een bijeenkomst waar het provinciale programma en de kandidatenlijst van de PvdA voor de eerstvolgende Statenverkiezingen werden vastgesteld. Het eerste besluit daar was dat Friesland zelfstandig moet blijven. Alsof dat nu al zo is…

 

De avond daarop, tijdens de Sinterklaasviering, kwam het bericht over een stroomstoring in een grote verzorgingsflat in Drachten. De bewoners – vrijwel allemaal hoogbejaarden – zaten urenlang zowel in het donker als in de kou. Ik ben er nog niet achter waarom dit zo lang moest duren. We waren op alles voorbereid, dus ook op de mogelijkheid van een evacuatie. Even na elven werd me door de brandweer gemeld dat een noodaggregaat was aangesloten en dat het ergste voorbij was. De bewoners hadden het wel zes uur zonder gas en elektra moeten doen. En dus ook zonder liften.

 

Maandag was als gewoonlijk de ‘bijpraat- en regeldag’. Van de politie vernam ik dat de verdachten van de gewelddadige overval op een hoogbejaard echtpaar gearresteerd waren. De jongste is dertien jaar en heeft al heel wat op zijn kerfstok. De oudste is zeventien. Van huis uit hebben ze weinig meegekregen en nu zit de samenleving ermee. Want wat te doen met een notoire recidivist van dertien jaar?

Ook een gesprek met een aantal jongeren over de veiligheid in het uitgaansgebied rond De Kaden. Er is daar de laatste tijd enige onrust, die we proberen in te dammen. Daarbij hebben we dan wel de hulp van het publiek nodig, bijvoorbeeld door hen te vragen incidenten meteen te melden bij de politie.

 

Dinsdag college- en gemeenteraadsvergadering. De laatste duurde deze keer drieënhalf uur en er kwam veel voorbij. Zoals het door de inwoners van Oudega vurig gewenst Multifunctioneel Centrum, een fietspad tussen Rottevalle en Houtigehage, het geplande sociaal pension, leningen voor starters op de woningmarkt, de sociale werkvoorziening, de nieuwbouw van CSG Liudger, de naamgeving en presentatie van onze gemeente en nog meer. Je kunt veel zeggen, maar er gebeurt wel wat in onze gemeente. Al was het al met al een hele zit, zeker wanneer je zo grieperig bent dat je liever onder de wol ligt.

 

Mijn werkdag op woensdag begon om zeven uur in de ochtend en eindigde om twaalf uur ’s nachts. Eerst naar Leeuwarden om te ontbijten met ondernemers op een bijeenkomst van de Commerciële Club en de Kamer van Koophandel. Daarna in hetzelfde WTC-hotel de Stuurgroep A7, een samenspraak van burgemeesters, ondernemers, wethouders en gedeputeerde Sjoerd Galama.

Vervolgens naar het nieuwe stadion van ADO Den Haag, om met collega’s uit het hele land en met vertegenwoordigers van de rijksoverheid, brandweer, politie en ambulancediensten de problematiek van de meldkamers (te bereiken via 112) te bespreken. De daar ook aanwezige minister Ivo Opstelten legde nog eens uit dat dit kabinet het aantal centrale meldkamers wil terugbrengen naar drie. En dat terwijl in Drachten de nieuwe centrale meldkamer van Noord-Nederland volgend jaar opgeleverd wordt. Ik heb in Den Haag dan ook benadrukt dat wij ervan uitgaan dat onze nieuwe meldkamer hoe dan ook in gebruik genomen gaat worden. Er volgde geen tegenspraak.

Vervolgens via een afspraak in Utrecht weer terug naar het Noorden.

 

Donderdag hoorde ik op de radio dat in Drachten asielzoekers op straat waren gezet, waarna ze opgevangen zijn door een van onze inwoners. Navraag leerde dat het ging om een paar jongvolwassenen, die als voorbereiding op hun terugkeer naar het vertrekcentrum in Ter Apel moesten reizen. Ze kregen de keus tussen een busje of een kaartje voor eigen vervoer en ze kozen voor het laatste. Om vervolgens in Drachten particulier onderdak te krijgen. Van op straat zetten was dus geen sprake. Nu zitten ze in een situatie die weinig uitzicht biedt.

 

Ook moesten een jonge moeder en haar in Nederland geboren en getogen zesjarig dochtertje op last van de regering de asielzoekersopvang in Drachten verlaten om terug te keren naar Ghana. Formeel gezien lijkt er weinig aan te doen (de asielaanvraag van de moeder is meermalen afgewezen), maar ik vind het wel een schrijnende toestand. Zeker wat de totaal vernederlandste Lina betreft, die uit haar schoolklas – o.b.s. De Kameleon – is gehaald en daarop naar het uitzetcentrum in Rotterdam is gebracht, net als haar moeder. Lina en haar moeder moeten weg, het land uit. Minister Leers lijkt onverbiddelijk. De minister heeft deze week in De Volkskrant nog eens benadrukt niet of nauwelijks gebruik te willen maken van zijn bevoegdheid om in bijzondere gevallen een verblijfsvergunning te verstrekken.

Vrijdagochtend had ik een delegatie van ouders van klasgenootjes van Lina uitgenodigd op het gemeentehuis. Hun kinderen zijn in de war en begrijpen niet waarom hun vriendinnetje Lina opeens weg moest. Ik heb de ouders beloofd dat ik vandaag nog een brief aan mijn voormalige collega Gerd Leers (twaalf jaar als Kamerlid en ruim vier jaar als burgemeester) stuur, waarin ik hem verzoek gebruik te maken van zijn discretionaire bevoegdheid. Ik heb de ouders gewaarschuwd dat dit niet betekent dat het goed komt. Aan zo'n brief kleeft ook het risico van symboolwerking. Maar tegelijk wil ik me later niet kunnen verwijten dat ik er niet alles aan heb gedaan wat mogelijk is. Daar komt bij, het is ons in een vergelijkbaar geval eerder gelukt, ondersteund door een actie van leerlingen en docenten van het Drachtster Lyceum. Maar toen zat er nog geen kabinet dat in het zadel wordt gehouden door Geert Wilders. En we kennen zijn opvattingen over het vreemdelingen- en vluchtelingenbeleid.

 

Ook nog tijd een aardigheidje tussendoor. Donderdagavond gingen mijn vrouw in gala naar de RAI in Amsterdam. Daar, tijdens de Miljonair Fair, werd het prototype van Wubbo Ockels' superbus gepresenteerd. Wij zaten erin en de Amerikaanse actrice Brooke Shields trok een doek weg zodat de bus en de passagiers zichtbaar werden. Ockels wil deze bus ook langs Drachten laten rijden. Leuk, maar ik geef de voorkeur aan de trein, met aansluiting op de spoorinfrastructuur. En die miljonairsbeurs? Eén keertje is genoeg.

 

Geen culturele voorstellingen deze week. Of je moet het optreden van een namaak-Frank Sinatra met een bigband in de RAI al als zodanig willen beschouwen. Toch wel een culturele impuls. Sinterklaas gaf me de nieuwste CD van de Amerikaanse rockgroep 'Kings of Leon'. En het boek dat dit jaar de AKO-literatuurprijs won, David van Reybroucks 'Congo, een geschiedenis'. Ik ga er binnenkort even voor zitten. Ideaal boek voor de kerstperiode. Om nog eens te lezen wat een ellende Europa – met de Belgische koning Leopold voorop – over Afrika heeft uitgestort.

Eerste Vorige 78/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog

---

Terug naar weblog

Naam
Email
Reactie

Opsturen

naar boven