Opbouwwerk

Als gemeentebestuur kun je wel van alles willen, het zijn toch altijd mensen die het moeten kunnen uitvoeren. Dit geldt zeker voor je ‘eigen’ ambtenaren, maar ook voor degenen die een beetje verder van je af staan. Beroepskrachten, die je niet zelf in dienst hebt, maar die wel in en voor de gemeente werken.

Opbouwwerkers zijn zulke beroepskrachten. In dienst van de welzijnsinstelling MOS, die grotendeels door onze gemeente wordt gefinancierd, werken zij in wijken en buurten aan leefbaarheid en sociale cohesie. Zij bestrijden achterstanden, zij proberen achterstelling te voorkomen en zij leggen verbindingen tussen verschillende bevolkingsgroepen. Zij helpen burgers en vooral groepen burgers als wijkraden, buurtcomités, actiegroepen om een beetje meer grip op hun eigen situatie te krijgen. En om daar vervolgens dan ook zelf verandering in aan te kunnen brengen. Zij leren mensen om voor zichzelf op te komen, vooral mensen die dit doorgaans van huis uit niet meegekregen hebben. En ze voorkomen confrontaties tussen groepen die elkaar wel eens onplezierig tegemoet treden, wat niet zelden het gevolg is van wederzijdse onwetendheid.

In dure nota’s wordt erg gemakkelijk gesproken over burgerzin en betrokkenheid, over samen verantwoordelijk zijn en een beetje op elkaar letten en noem zo verder maar op. Mooi, belangrijk en nodig. Maar al deze fraaie termen worden in de praktijk vertaald door mensen die niet alleen weten hoe dat allemaal moet, maar die ook nog eens de juiste instelling daarvoor hebben. Vaak zijn het vrijwilligers, soms ook beroepskrachten, die dan ook weer deze vrijwilligers ondersteunen.

Er wordt wel eens lacherig over dit opbouwwerk gedaan, vooral door mensen die niet weten waar het over gaat. Die denken dat het alleen om kletsen en spelletjes doen gaat. Die weten dan ook niet dat juist de politie zegt dat het opbouwwerk haar beste kameraad is.

Totdat ik burgemeester werd, was ik onder andere enige jaren lector aan de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden. Een lector is een soort hogeschoolprofessor, die kennis heeft van de beroepspraktijk en toegang tot de wetenschap. In deze functie had ik een aardig beeld van wat het opbouwwerk concreet voorstelt, ook in Drachten. Niet geheel toevallig heeft Drachten van oudsher een bijzondere relatie met het opbouwwerk, dat vroeger samenlevingsopbouw – ‘community organization’ – heette. In Drachten was jarenlang de Werkplaats Opbouwwerk Noord-Nederland gevestigd.

Ik kende dus ook enkele opbouwwerkers in Drachten, onder wie Dialla Akop. Een typisch voorbeeld van iemand die van aanpakken weet en zich daarbij door niets of niemand laat intimideren. Dialla kwam zo’n tien jaar geleden als Armeense asielzoeker naar Drachten. Ondanks een vreselijk gedoe met verblijfsvergunningen en dergelijke zat ze niet bij de pakken neer, maar ging ze studeren. En daarna aan het werk, als opbouwwerker in De Venen, de meest veelkleurige wijk in Drachten.

Vorige week was ik even op haar afscheid in het multifunctioneel centrum ‘De Barte’. Dialla gaat in de gemeente Assen aan het jeugdbeleid aldaar werken. Leuk voor Assen, jammer voor ons. Maar aan de andere kant: je weet dat mensen hun eigen weg willen gaan en dat moet je niet willen tegenhouden. Dialla blijft met haar vriend in Drachten wonen. Het zal me niet verbazen als we nog eens wat van haar horen.

Eerste Vorige 60/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog


Reacties

  • Joke de Vries (11-03-2009 08:48)
    Botsing over schuttingkunst?Dat lees ik vanmorgen in de krant. Is het niet dieptriest dat een dergelijk idee (hetgeen helemaal aansluit bij het voornemen om van Drachten een cultuurstad te maken) niet wordt ondersteund door B&W? Je gaat je toch echt afvragen wat de gemeente nou werkelijk wil. Het idee van schuttingkunst wordt in veel grote steden geregeld en het is echt en goed idee. Eigenlijk te voor de handliggend, want als je het niet regelt, gebeurt het toch (alleen dan ongecontroleerde graffitie). Tja, als Drachten hier al niet uit komt, dan vrees ik het ergste voor al die cultuur ambities. Ik denk daar zelf ook graag over mee, maar als een dergelijk goed initiatief niet wordt gesteund, heeft dat echt een negatieve spin off op al die genen die mee willen werken aan een nieuw, cultureel imago van Drachten.


Terug naar weblog

 
 

naar boven naar boven