Recepties

Nog even en de nieuwjaarsrecepties zijn weer achter de rug. Dan kunnen we weer gewoon doen. Want het gekke met die recepties is dat ze helemaal niet nodig zijn, maar dat je ze toch ook niet kunt missen.

Natuurlijk is het zowel aardig als beleefd om iedereen het allerbeste te wensen. Gezondheid, geluk en voorspoed. Daar is niets mis mee. Integendeel. Maar waarom dit nu elk jaar weer opnieuw en dan ook nog uitsluitend in de eerste weken van januari moet gebeuren, is me een raadsel. Ook in de andere weken en maanden van het jaar wens ik de meeste van mijn medemensen het allerbeste.

Begrijp me goed, recepties kunnen best gezellig zijn en je ontmoet er velen met wie je even een praatje maakt. Dit bespaart je heel wat latere afspraken en ander geregel. In een wat informele sfeer vertelt men je vaak ook wat meer, wat ook al geen kwaad kan. Recepties besparen dus tijd, hoewel ze ook tijdrovend zijn. Maar dat hoort nu eenmaal bij netwerken. Het is eigenlijk net werken.

Mijn opvattingen over alcoholgebruik zijn inmiddels wel bekend. Dus drink ik ook geen alcohol op recepties. Wat helemaal niet erg is, want er zijn inmiddels allerlei fantastische vruchtendranken. Vooral de bijeenkomsten van de provincie Fryslân kenmerken zich door een hoog vitamine-C-gehalte. En dan ook nog in allerlei kleuren, van PvdA-rood tot CDA-groen. Aardbei of kiwi. Ik vind ze even lekker. Maar je moet ze niet mengen, want dat gaat ten koste van de smaak.

Het merkwaardigste van recepties zijn de toespraken. De gastheer of gastvrouw van de gelegenheid van die dag neemt het woord, maakt om het ijs te breken een paar grappen die iedereen al kent en waar men toch beleefd om lacht en weidt daarna uit over van alles en nog wat. Ook over zaken die weinig of niets met de eigen organisatie te maken hebben. Maar goed, wij zijn allen wereldburgers en we kunnen onze mondiale betrokkenheid ook tonen in toespraken voor de eigen achterban.

Ik heb me er zelf ook schuldig aan gemaakt. In mijn eerste twee jaren als burgemeester heb ik ook een toespraak op de gemeentelijke nieuwjaarsreceptie gehouden. Weliswaar niet volgestopt met voorbedachte grappen, maar ze bleken telkens wel te lang. Dat las ik tenminste in de ogen van de organisatoren van deze recepties. En ook in die van sommige beleefd luisterende receptiegangers.
Maar als burgemeester heb je toch de neiging even stil te staan bij het afgelopen jaar en de nakende toekomst, bij de gang van zaken tijdens Oudjaar, bij de onderlinge bestuurlijke bestrekkingen en vooral bij het welzijn van de burgers van je gemeente. Daarbij komt gauw enig gemoraliseer om de hoek kijken. En dan blijf je maar praten, terwijl je al lang had moeten ophouden.
Maar goed, alles is ijdelheid, zoals we weten van het bijbelboek Prediker. Ijdelheid der ijdelheden. En in het openbaar bestuur is het zeker niet anders.

Gelukkig heeft onze gemeente twee jaar geleden de traditionele nieuwjaarsreceptie afgeschaft. In plaats van een tamelijk formele handenschud-bijeenkomst voor bobo’s, hotemetoten en vertegenwoordigers van instellingen en organisaties in de eerste week van januari, is de traditie van een volksfeest ingezet. Op de eerste dag van het nieuwe jaar zelf, in onze schouwburg De Lawei, met gratis toegang voor iedereen en vooral bedoeld voor gewone burgers. En hun kinderen, ouders, familie, vrienden en kennissen. Swingend het nieuwe jaar in, met soul, muziek en rock & roll, wat wil je nog meer?

Maar men bleek toch een toespraak van de burgemeester te willen. De eerste keer heb ik me beperkt tot vijf zinnen en een toast op het nieuwe jaar. Maar dat was volgens de publieke opinie weer het andere uiterste. Waar het eerst te lang duurde, kreeg ik nu te horen dat het wel erg kort door de bocht en informeel was. Deze keer heb ik aan het begin van ons nieuwjaarsfeest vijf minuten gesproken. Volgens de organisatie zes.
Dat bleek ook volgens de kenners lang genoeg te zijn om een heldere boodschap te verwoorden. Namelijk dat we als gemeentebestuur er stevig tegen aan gaan, waarbij we alle burgers en belangstellenden oproepen om Drachten mee te maken. Nu en in de toekomst.

Eerste Vorige 54/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog

Reacties

Teake (20-01-2009 07:49)
Tijdens de nieuwejaarsreceptie sprak de burgermeester over het versneld uitvoeren van de centrumplannen. Dat is een wel erg vreemde uitspraak. Immers, deze plannen hebben al vele jaren vertraging opgelopen. Beter zou zijn om te zeggen dat de plannen uiteindelijk alsnog zullen worden uitgevoerd. Het is precies zo gegaan met de Drachtstervaart. Ook hier werd door de gemeente vorig jaar gezegd dat de vaart versneld zou worden uitgegraven, terwijl in feite het hele project al jaren vertraging had opgelopen. Drachten en haar inwoners hebben recht op opheldering! Ik woon in de nabijheid van het Raadhuisplein en ik kan beamen dat de werkzaamheden al tijden stil liggen. Wij hebben dan ook sterke vermoedens dat er meer aan de hand is dan wij weten. Hopelijk omt de gemeente snel met een goed verhaal, liefs voordat de media hier in duikt, teake.
Edward Vriezema (17-01-2009 16:27)
Hoorde vandaag in Drachten dat het nog wel voordat de schop de grond in gaat op het R'huisplein. ze moeten nog saneren en verder moeten al die lelijke gebouwen ook nog tegen de vlakte. Snap niet waarom dat niet allang gebeurd is, dit is toch een aanfluiting voor Drachten? Al jaren kijken we tegen die ellende aan. Maar als het klopt wat ik hoorde, dan hebben we het over alweer een jaar vertraging op het R'huisplein en wordt het pas eind 2009/begin 2010 voor er echt gebouwd kan worden. Triest. maar hopen dat ik verkeerd ben geinformeerd. gr. Edward
Erik de Vries (16-01-2009 15:44)
Tja, nieuwjaar recepties, ik heb er ook weinig mee. Het is altijd wel een moment om vooruit te kijken en ons allemaal weer veel ambities toewensen. Voor Drachten hoop ik dat het er nu eindelijk eens van komt, al heb ik er helaas een hard hoofd in. Zie ik in Heerenveen de ambities waar worden nog voordat ze zijn uitgesproken, in Drachten hoor ik al jaren voornamelijk woorden, maar worden de daden steeds vooruit geschoven. Het Raadhuisplein schiet voor geen meter op, het Nearinghus had al jaren klaar moeten zijn, de Drachtstervaart bijkt een utopie (de eerste aanzet hiertoe vond al jaren eerder plaats dan de plannen voor sportstad Heerenveen), de culturele ambities inclusief een nieuwe cultuurtempel komen niet verder dan de tekentafel en ook het Freedome leisurepark komt maar niet van de grond. Ik hoop dat de campagne over Drachten niet alleen de virtuele beeldvorming zal veranderen, maar dat er nu ook daadwerkelijk eens een schop de grond in gaat. Ambities zijn mooi, mar we wachten nu wel erg lang in Drachten. Kortom, niet lullen, maar poetsen! Hiermee wens ik iedere Drachtster, bestuurder en ambtenaar veel succes in het nieuwe jaar, groeten, Erik de Vries

Terug naar weblog

naar boven

Naam
Email
Reactie