Wel even balen

Het begon zo leuk, de afgelopen week. En het eindigde ook zo. Maar tussendoor was het wel even balen.

's Zondags op verjaardagsvisite bij meneer Snelders. Een prachtige man. Slim, geestig, goed gebekt, midden in deze wereld en toch al 102 jaar. Zijn grootste ambitie is de oudste van Smallingerland te worden. Wanneer hij zo doorgaat, lukt het hem wel.

Op maandag naar twee van de vele godshuizen in onze gemeente. Eerst in De Arke uit de Bijbel voorlezen vanwege de Nationale Bijbeldag. Overal in ons land werd om half acht ’s avonds de gelijkenis van De Barmhartige Samaritaan voorgelezen. Het Nederlands Bijbelgenootschap had mij gevraagd dit in Drachten te doen. Met alle plezier, zoals ik ook de kerkgangers daar heb voorgehouden. Hoewel ik niet gelovig ben, zie ik de Bijbel als een belangwekkend boek. Een filosofisch standaardwerk, dat van grote invloed is (geweest) op onze geschiedenis en cultuur.

Daarna naar het Karmelklooster, waar wij samen met enkele banken en de Kamer van Koophandel een bijeenkomst voor startende vrouwelijke ondernemers hadden georganiseerd. Het was er mudvol en de sfeer was prima. Ik kreeg de gelegenheid om iets over mijn vroegere ervaringen als 'deeltijdhuisman' te vertellen. Heel herkenbaar voor tal van aanwezigen, die uit ervaring weten hoe het is om de opvoeding van kleine kinderen te combineren met betaald en onbetaald werk. Weer bleek eens dat vrouwen toch minder prat gaan op hun successen dan tal van mannen doen. Vrouwen durven ook eerder hun twijfels te uiten. Ik heb er veel van opgestoken.

Maar op donderdag was het wel even balen. Er ging iets goed mis. Want wat was er aan de hand? Enkele weken geleden nam de Tweede Kamer een motie van de leden Joop Atsma (CDA) en Harm Evert Waalkens (PvdA) aan. In deze door het kabinet overgenomen motie werd gesteld dat de inspectiediensten van het ministerie van Landbouw, die samengingen in een nieuwe Voedsel- en Warenautoriteit, regionaal gehuisvest zouden worden. Dit betekende dat er in de noordelijke vestiging ongeveer vierhonderd arbeidsplaatsen zouden komen. In het betreffende Kamerdebat is daarbij nadrukkelijk over Drachten als vestigingsplaats gesproken. De beide initiatiefnemers wisten zich nog te herinneren dat nog niet zo lang geleden de Gezondheidsdienst voor Dieren uit Drachten was vertrokken. Er werd toen al gesproken over compensatie, waar het nooit van gekomen was. Dat kon nu mooi gebeuren, want welke grote plaats ligt er centraler in het Noorden dan Drachten?

Maar helaas, het liep weer eens anders. Wat bleek? Twee honden vechten om een been, de provincie bemoeit zich ermee en Zwolle gaat er mee heen. Dat is ongeveer de uitkomst van een niet zo handige publieke uitlating van gedeputeerde Sjoerd Galema. Het ging dus zoals wel vaker gebeurt: iemand kiest Drachten en de provincie zegt dat het Leeuwarden moet zijn. Het gevolg is dat beide gemeenten nu achter het net vissen. En dat is niet goed voor Leeuwarden en ook niet goed voor de regio Drachten. Het is temeer jammer als je bedenkt dat de provincie wellicht over veel gaat, maar niet over alles. In ieder geval niet over de vestiging van een rijksdienst.

Donderdag liet het ministerie van Landbouw weten dat de noordelijke vestiging van de Voedsel- en Warenautoriteit in Zwolle komt. En deze wordt niet samengevoegd met de oostelijke vestiging, want die gaat naar Wageningen. Het Oosten krijgt dus twee vestigingen. Het Noorden vangt bot.

In de nacht van vrijdag op zaterdag was ik in de Drachtster discotheek Champino om een cd van onze eigen zanger Willem Kruyt te presenteren. De meezingmuziek deed de stemming weer een beetje omslaan. Maar ik baal nog steeds van het mislopen van vierhonderd arbeidsplaatsen voor het Noorden.

Eerste Vorige 46/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog


Terug naar weblog

 
 

naar boven naar boven