Openingen

De laatste tijd is het goed raak. Binnen één week opende ik in Drachten een nieuw gevestigd administratiekantoor, een Chinees-Indisch restaurant aan de Noordkade, een filiaal van een nog niet in onze gemeente gevestigde (zaken-)bank en een technische groothandel.

Leuk om te doen, dat openen. Mensen stellen het op prijs wanneer de burgemeester langskomt en een praatje houdt. Daar komt bij dat ik binnen het gemeentebestuur de portefeuille economische zaken behartig. Bij openingen heerst er eigenlijk altijd een goede sfeer. Men zit in een nieuw of opgeknapt pand, er is weer meer werk, er zijn nieuwe mogelijkheden op de markt…kortom, dynamiek en optimisme alom. Heel wat anders dan bedrijfsbeëindigingen, die ik ook al een paar keer ben tegengekomen. Een faillissement is geen pretje en grijpt meestal diep in op het persoonlijk leven. Niet alleen op dat van de eigenaar, maar ook op die van de medewerkers die hun baan – korter of langer – kwijtraken.

Nu eens moet ik een lint doorknippen, dan weer een vlag ergens aftrekken of een knop indrukken. Het maakt me niet uit. Soms denkt men wel eens dat een burgemeester bij een opening kunstjes komt doen, al dan niet gekostumeerd. Daar pas ik voor. Men weet dat ik zeer informeel ben ingesteld, maar een gemeentebestuurder is geen clown of acteur. En de tijd van de Swiebertje-burgemeesters is gelukkig voorbij.

Wel moet er natuurlijk altijd een foto geschoten worden, als het al geen film is. Geen probleem. Zo zag ik mij vorige week te midden van de selectie van ONB, een voetbalclub die speelt op de grens van de wijken Noord-Oost en Fennepark. Deze derdeklasser wordt stevig gesponsord door het restaurant aan de Noordkade. Niet alleen het eerste elftal, maar de hele vereniging. Het zoontje van de eigenaar speelt er bij de jeugd. De voorzitter is een vloeiend Fries sprekende Hindoestaan, die precies weet wat hij wil en wat hij kan met zijn vereniging.

Wanneer ik een praatje houd, moet het wel ergens over gaan. Ik steek geen flauwekulverhalen af en wanneer men mij na afloop vragen stelt, zeg ik ook gewoon wat ik vind. Daar heb je uiteindelijk het meeste aan. Anders moet men niet mij vragen, maar een peptalkspreker inhuren. Deze zijn er bij de vleet, maar hebben zelden echt iets te vertellen.

Zo werd mij enkele dagen geleden tijdens de opening publiekelijk gevraagd, wat ik er van vond dat de SNS-bank zich aan de Zuiderbuurt in Drachten had gevestigd. Naar waarheid kon ik vertellen dat het me aan de ene kant toch wel bevreemdde. Want in onze gemeente zijn naast regiobanken al vijf handelsbanken actief. Rabo is bij ons marktleider, gevolgd door de FrieslandBank, AbnAmro, IngPostbank en Fortis. Moedig dus van de nieuweling om ook mee te gaan doen. Maar aan de andere kant ziet de nieuwe bank blijkbaar een gat in de markt met een – naar men zegt – nieuw product. En dat is weer goed voor de bedrijvigheid in onze gemeente.

Als gemeentebestuur moet je je niet teveel willen bemoeien met zaken die de markt zelf kan regelen. Maar het hebben van een mening kan zo nu en dan geen kwaad. Belangrijker is nog dat het gemeentebestuur open staat en blijft staan voor signalen vanuit het bedrijfsleven. De lijnen zijn kort en de toegankelijkheid is groot. Uiteindelijk is de lokale samenleving er alleen maar bij gebaat wanneer het plaatselijke bedrijfsleven en het gemeentebestuur samen door één deur kunnen.

Eerste Vorige 31/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog

naar boven

Naam
Email
Reactie