Thalenpark

Kort geleden liet wethouder Fred Veenstra namens het gemeentebestuur weten dat er geen tijdelijke supermarkt aan de rand van het Drachtster Thalenpark komt. Dit tot grote vreugde van tal van omwonenden, van wie velen zich achter het actiecomité tot behoud van het Thalenpark schaarden. Dit comité, onder aanvoering van Willem Zeeman, overhandigde mij in september vorig jaar ruim 1600 handtekeningen van verontruste buurtbewoners.

Bij die gelegenheid kon ik zeggen dat het gemeentebestuur al serieus op zoek was naar andere locaties voor een tijdelijke supermarkt. Daarom kon er op dat moment nog geen definitief besluit worden genomen. Ik vertelde de actievoerders ook dat de keuze van een locatie niet alleen wordt bepaald door de ‘technische geschiktheid’ van een bepaalde plek. Ook het gemeentebestuur zal zich altijd de vraag stellen of het eigenlijk wel een supermarkt wil op een plek die daarvoor technisch gezien wel, maar aan de andere kant misschien een stuk minder geschikt is.

Even beknopt de voorgeschiedenis. Albert Heijn moet vanwege de komende opknapbeurt van het Raadhuisplein tijdelijk verhuizen naar een plek in of rond het centrum. De gemeente verplichtte zich daarbij een geschikte plek aan te bieden. Dat is dan ook gebeurd.
In juli vorig jaar ontstond onrust nadat de gemeente de bewoners zelf, wellicht iets te 'stellig', informeerde over dit het voornemen. Let wel, geen besluit maar een voornemen.

Toen begonnen de acties. Niet alleen van het actiecomité, maar ook van Smelne’s Erfskip, dat wees op de cultuurhistorische waarde van het park. De raadsfractie van de SP trok aan de bel. Minister Plasterk van Cultuur (PvdA) bemoeide zich er zelfs mee, hoewel hij er helemaal niets mee te maken heeft en evenmin van plan bleek om financieel bij te dragen aan het opknappen van het park. Meer indruk op mij maakte een alleraardigste brief van de dochter van oud-burgemeester Thalen, naar wie het park is genoemd. Zij wilde zich trouwens niet mengen in een politieke of publieke discussie.

Er komt dus geen super in het park. Bijna een jaar lang heb ik met gemengde gevoelens tegen de actie rond het Thalenpark aangekeken. Het gemeentebestuur wist al in de zomer van het vorig jaar dat serieus naar andere locaties gezocht moest worden, maar zolang deze er nog niet waren kon de optie-Thalenpark nog niet definitief worden doorgestreept. Dus kon ik bij de afsluiting van de handtekeningenactie in september 2007 nog niet namens het gemeentebestuur zeggen dat we begrip hadden voor het standpunt van de actievoerders. Besturen betekent zorgvuldig handelen en dat houdt in dat je mensen nooit blij mag maken met een mus, die bij nadere beschouwing wel eens dood kan zijn.

Maar er is meer. Als burgemeester spreekt het me zeer aan wanneer onze burgers, zeker in een volksbuurt, in actie komen voor hun eigen leefomgeving. Ook wanneer deze actie gericht is tegen voornemens of mogelijke besluiten van het gemeentebestuur, kan ik deze soms nog wel waarderen. Immers, een gemeentebestuur is niet alleen gebaat bij steun in de gemeenteraad, maar ook bij een breed draagvlak onder de burgers. En wanneer deze er niet een-twee-drie is, kan dat het beste ook maar meteen kenbaar worden gemaakt.

Toch zie ik nog liever dat bewonersacties niet nodig zijn. De wethouders en ik proberen waar mogelijk en ook tijdig bewoners te betrekken bij aangelegenheden die voor hen van belang zijn. Het meedoen van burgers aan de samenleving en het meepraten van burgers bij de vaststelling van beleid, horen bij een moderne democratie. Wanneer deelbelangen botsen met het algemeen belang, wanneer het eigen gelijk niet spoort met voorgenomen of vastgesteld gemeentelijk beleid, kan een goed gesprek veel verhelderen. En soms ook oplossen. Dan zijn acties niet meer nodig.

Want actievoeren vanwege de actie zie ik niet zitten. Actievoeren was en is voor mij geen doel op zich, maar een instrument om iets recht te zetten, om iets te bewerkstelligen of om de aandacht op iets te vestigen. Met altijd als doel dat er in positieve zin iets verandert.

Zelf ben ik jarenlang een fervente actievoerder geweest. Daarom voel ik altijd wel enige verwantschap met comités zoals die van het Thalenpark. In mijn jonge jaren voerde ik actie in de stad Groningen tegen huisjesmelkers, soms tegen woningbouwcorporaties en ook wel eens tegen het gemeentebestuur, waar ik later zelf in gekozen werd. Als voorzitter van het Nederlands Verbond van Huurders leidde ik her en der huuracties. En dan waren er nog de oorlog in Vietnam, de aanschaf van F16-straaljagers, de voorgenomen opslag van kernafval in de Drentse bodem, de dreiging van de kruisraketten en noem maar op. Voor mij een voortdurende noodzaak om actie te voeren. Zelfs mijn partij (dezelfde als nu) riep zich officieel uit tot ‘actiepartij’, ofwel 'partij-in-actie'. Naar later bleek was dit tevergeefs.

Als actiecoördinator van de Wereldwinkels in Groningen, Drenthe en een deel van Friesland voerde ik actie tegen het kopen van (Outspan-)sinaasappels uit de apartheidsstaat Zuid-Afrika, van (Granny Smith-)appels uit het door de fascistische junta onderdrukte Chili en van koffie uit de Portugese kolonie Angola. Toevallig of niet, maar sommige van deze acties waren gericht tegen filialen van Albert Heijn, waar deze ‘foute’ producten in de schappen stonden.
Later schreef ik over buurt- en bewonersacties in boeken en tijdschriften en gaf ik er colleges over. Ergens ben ik eigenlijk altijd een actievoerder gebleven. Nu noemt men dat een ‘betrokken burger’, een steunpilaar van de ‘civil society’. Maar het komt op hetzelfde neer.

PS:
Het is dus toch gebeurd. Een fout in mijn vorige weblog, over mijn taalpurisme. Ik schreef dat iets de toets der kritiek niet kon ‘weerstaan’. Het is natuurlijk ‘doorstaan’. En dan te bedenken dat ik er op gewezen werd door een medewerkster van onze gemeente, voor wie het Nederlands niet haar moedertaal is. Rhoula, bedankt!

Eerste Vorige 30/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog

Reacties

• Willem Zeeman (16-03-2009 11:54)
  We zijn erg blij met de uitspraak dat het Thalenpark blijft bestaan en niet gebruikt word voor een tijdelijke oplossing voor A-H wel is en blijft dan de vraag, wanneer word het park opgeknapt, zoals het er nu bij ligt lijkt ook nergens op. En zover als ik kan nagaan, ligt het Thalenpark in het centrum van Drachten en niet in één of andere volksbuurt, want die benaming vind ik voor welke buurt dan niet echt geweldig. Het is een een oude benaming voor een mindere buurt, laten we eerlijk zijn. Ook het probleem van het uitlaten van de honden in het park is er nog steeds. er zijn genoeg mensen die het wel opruimen maar je moet het park kunnen gebruiken voor een evenement en dat kan niet als er allemaal hondenafval ligt. Ik hoop dat het park snel toe is aan een opknapbeurt, want het ook wil ook wat, en het zou een prettiger aanzien zijn. Met vriendelijke groeten Willem Zeeman
• Henk Veenstra (01-07-2008 22:33)
  Tamelijk kort geleden werd ( bij monde van wethouder Fred Veenstra ) door de gemeente Smallingerland in de raadszaal verklaard, dat op het Raadhuisplein echt geen plaats is voor een noodwinkel van AH. En: dat de enige denkbare locatie voor een tijdelijke AH het Thalenpark zou zijn. Over deze uitspraken waren de omwonenden heel begrijpelijk in alle staten. Ze konden er niet om lachen en startten alvast de actie RED HET THALENPARK. Ahold heeft geen belang om terug te keren op het te verbouwen Raadhuisplein. Nu komt er een noodwinkel elders. Vijf jaar geleden zonden omwonenden 68 zienswijzen in tegen de bouw van een kanyorenpand op de hoek van de belangrijkste toegang tot Drachten-City. Het plan werd afgewezen door het voltallige bestuur. Voor een volgende bouwaanvraag zouden de zienswijzen van de omwonenden van meet af aan meewegen. Nu ligt er een volgend plan,. maar een inhoudelijk overleg heeft nog niet plaatsgevonden. Jammer...stuurt het college onnodig aan op herhaling van zetten? Is er niet geleerd van het vorige proces?
• liwwadders.nl (08-06-2008 22:35)
  Volgens ons staan er nog twee fouten in uw weblog.

Terug naar weblog

Naam
Email
Reactie

Opsturen

naar boven