Leuk?

Vind je het eigenlijk nog wel leuk om burgemeester van Smallingerland te zijn?
Deze vraag wordt mij af en toe gesteld. Waarom weet ik niet. Misschien wel omdat ik van nature niet voortdurend schaterend en schuddebuikend over straat loop. Of wellicht omdat ik wel eens een kritische kanttekening bij het één of bij het ander plaats.

Mijn antwoord is: “Ja, het is leuk om burgemeester van Drachten en de omliggende dorpen te zijn”. En nog zinvol ook. Tenminste het grootste deel van de tijd. Er zijn in elk vak en in elke functie wel dingen die je minder goed bevallen. Zolang deze niet overheersend worden of je stemming bederven, is er weinig aan de hand. En je kunt altijd proberen iets te veranderen aan wat je niet aanstaat. Zeker wanneer je een positie bekleedt waarin je je invloed kunt laten gelden, moet je niet zwijgend of mokkend toekijken wanneer iets je hindert of irriteert. Doe er dan dus wat aan.

Maar, eerlijk is eerlijk. Voor iemand die van nature behept is met een flinke dosis ongeduld, duren sommige zaken wel eens te lang. Of in ieder geval denk je dat ze sneller kunnen. Wat achteraf niet altijd waar blijkt te zijn.

Het mooiste van het burgemeestersambt is de afwisseling in je contacten met allerlei mensen. Het mooiste van je eigen invulling van het ambt is dat je gewoon jezelf kunt zijn. Ik heb regelmatig contact, zowel functioneel als persoonlijk, met tal van collega-burgemeesters. Binnen en buiten onze provincie. Met die van mijn eigen PvdA en nog meer met die van andere partijen. Met die van grotere en met die van kleinere gemeenten. Met eigentijdse en met meer traditioneel ingestelde burgemeesters. En nooit hoor ik iemand klagen over het burgemeestersambt. Integendeel, de meesten hebben het zeer naar hun zin. Niet dat ze in alle gevallen de rest van hun werkzame leven burgemeester willen blijven, maar daar zitten ze uiteindelijk zelf bij.

Toch kleven er beroepsrisico’s aan het burgemeestersambt. Er ‘vallen’ tamelijk veel burgemeesters, zoals elk jaar weer uit de overzichten in de vakbladen af te lezen valt. Soms door eigen toedoen, soms ook niet. Burgemeesters worden – indien zij daar prijs op stellen – geschoold in het proberen te voorkomen van wat je ‘bedrijfsongevallen’ kunt noemen. Zo leer je bijvoorbeeld vroegtijdig signalen op te pikken. Deze kun je omzetten in gedrag en handelingen waarmee de kans op uitglijden vermindert. En je praat daarnaast zoveel mogelijk met collega’s die zelf in risicovolle omstandigheden hebben moeten handelen. En die hierin soms succesvol waren, maar soms ook niet.

In Drachten en omstreken werken de omstandigheden mee. Er zijn volop bestuurlijke ambities, er is weinig gedoe, er is een goede sfeer binnen zowel het gemeentebestuur als de gemeenteraad, er wordt volop gelachen, de huishouding is op orde en de afstand tot burgers, organisaties en instellingen is nog gemakkelijk te overbruggen.

Vaak merk ik dat nogal wat mensen denken dat burgemeesters heel aparte figuren zijn. Een beetje deftig, een beetje afstandelijk en vooral heel druk. Vroeger dacht ik dat zelf ook wel eens. En daarin ben ik toen meer dan eens bevestigd.
Maar wanneer ik mijn collega’s tref, kom ik weinig of eigenlijk geen deftigheid tegen. Deze zou trouwens meteen met een paar rake relativerende grappen doorgeprikt worden. En dat afstandelijke heeft ook wel zijn langste tijd gehad. Druk maak je je zoveel als je zelf wilt. Maar wanneer je iets doet wat je leuk vindt, merk je eigenlijk niet eens hoe druk je het hebt. Je moet gewoon zorgen dat je het leuk blijft vinden. Niet alleen binnen de officiële werktijd, maar vooral ook daarbuiten.
Ook wanneer je – zoals ik nu doe – deze blog ver na middernacht schrijf, omdat er morgen geen tijd is om het te doen. En als je eenmaal iets begint, zoals een wekelijkse aflevering op mijn weblog, moet je er ook mee doorgaan. Totdat het zijn oorspronkelijke doel achterhaald heeft.

Wanneer het zover is, zal ik het laten weten. Op deze plek.

Eerste Vorige 28/95 Volgende Laatste

Terug naar weblog


Reacties

  • Lyni Venema (29-05-2008 13:32)
    leuk om via een weblog over je eigen wel-en-wee te kunnen lezen. heb je al plannen om Gobabis te bezoeken ??? daar werk ik en'k ben geen Smallingerlander maar Groninger en bevriend met een ex collega (dezelfde voornaam) uit de Groningen periode. Jullie wethou der ontwikkelingszaken ontmoet ik regelmatig in Gobabis. hart.gr.
  • Sieta (29-05-2008 09:28)
    Dag Burgemeester, Inderdaad, mijn beeld van burgemeesters is die van deftige dames en heren. Heeft ook wel wat, toch? Maar, mijn complimenten, wat leuk dat u een weblog bijhoudt!! Voor mij als inwoner van Drachten een leuke kennismaking met mijn burgemeester! Groet Sieta
  • Peter Sietsma (28-05-2008 17:50)
    Als ik bovenstaande zo lees, denk ik "dat is een ondernemer binnen de ambtenarij!" Daarom is het goed om naast deze hectiek ook lid te zijn van een sociale bewuste vereniging om met het motto "serving the childeren of the world" iets nuttigs te doen. Kiwanis Drachten is u wel bekend. Ondergetekende ondernemer spreekt uit ervaring.


Terug naar weblog

 
 

naar boven naar boven