Lees voor
- Home
- | Weblog van Bert Middel
- | Sterk en sociaal
Sterk en sociaal
Soms wordt mij gevraagd waar ik als burgemeester eigenlijk wel een beetje trots op ben. Dan denk ik niet in de eerste plaats aan fraaie fietsbruggen, aan nieuwe bedrijventerreinen, aan een baanbrekend verkeersbeleid, aan hoe mooi onze buitendorpen erbij liggen, aan onze sportaccommodaties en zelfs niet aan het grensverleggende cultuurbeleid dat in de steigers staat. Ik denk daarentegen vooral aan het feit dat ons gemeentebestuur en onze gemeenteraad erin slagen om het sociale te verbinden met het economische.
Terecht besteden we heel veel aandacht aan de economische ontwikkeling in onze regio. Als portefeuillehouder voor economische zaken ben ik namens het gemeentebestuur en met hulp van velen dagelijks bezig om onze gemeente sterker te maken. Meer bedrijvigheid, meer werkgelegenheid, meer kansen voor mensen om zich te ontwikkelen. Minder werkloosheid, minder armoede, minder uitsluiting.
De economie vormt de kurk waarop de samenleving drijft. Zonder een sterke economische structuur is het niet mogelijk om allerlei belangrijke zaken voor mensen tot stand te brengen. En juist om dat laatste gaat het. Want hoe belangrijk de economie ook mag zijn, mensen zijn en blijven altijd belangrijker. De economie moet ten goede komen aan mensen en niet andersom. Het hoort altijd om mensen te gaan. Mensen die met al hun onderlinge verschillen dezelfde rechten hebben. Recht op werk, recht op scholing, recht op een leefbare woonomgeving, recht op meedoen aan sport en cultuur, kortom, recht op een fatsoenlijk leven.
Om dit te kunnen verwerkelijken moet het gemeentebestuur de voorwaarden scheppen en faciliteiten bieden. Het doet dit bijvoorbeeld met zijn cultuurbeleid, met de uitvoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO), met allerlei sportaccommodaties en met voorzieningen in wijken en dorpen. En natuurlijk ook via woningbouwprogramma’s, winkelvoorzieningen, recreatieplekken en noem verder maar op. Hoe sterker de (lokale) economie, hoe meer we kunnen verwezenlijken. Immers, om geld uit te kunnen geven aan nuttige voorzieningen, moet dit geld eerst verdiend worden.
Heel in het bijzonder ben ik trots op het minimabeleid dat onze gemeente kort geleden heeft ingevoerd. De mogelijkheden van gemeenten om iets wezenlijks te doen in het voorkomen van achterstelling en het bestrijden van achterstanden zijn beperkt. Landelijke wetten staan helaas niet alles toe wat we zouden willen. Maar binnen de grenzen van het mogelijke en het haalbare doen we alles om armoede, isolement en sociale uitsluiting te voorkomen en te bestrijden. Door mensen via maatwerk in reïntegratie weer structuur in hun leven te bieden. Door voor alle kinderen computers beschikbaar te hebben, om zo te voorkomen dat ze al in hun jonge jaren op achterstand worden gezet in onze digitale samenleving. Door de grenzen van de Wet Werk en Bijstand en de WMO op te zoeken en te benutten. Door maatschappelijke organisaties te steunen wanneer deze zich inzetten voor degenen die achterop zijn geraakt of bij wie dat dreigt. Door voortdurend uit te dragen dat wat ons betreft niemand aan de kant blijft. Dat iedereen mee kan doen en zo mogelijk ook meewerken.
Met dit minimabeleid lopen we als gemeente mee voorop in ons land. Dat is niet iets om over op te scheppen, maar we hoeven het ook niet te verzwijgen. De gemeenteraad van Smallingerland heeft – van links tot rechts en met bijna alles er tussenin – dit minimabeleid omarmd. Slechts twee van de 31 raadsleden hadden bedenkingen, maar deze hadden geen betrekking op de inhoud van het beleid. Ze wilden eigenlijk nog wel een beetje verder gaan. Wat volgens ons echt niet mogelijk is.
Hoe dan ook, we mogen best een beetje trots zijn dat we binnen onze mogelijkheden het economische met het sociale weten te verbinden. En omgekeerd. Want wat is er nou mooier dan de combinatie van een sterke economie met een sociale samenleving?
Nu moeten we vooral zorgen dat het ook zo blijft. Ook wanneer de economische groei onverhoopt terugloopt en het allemaal weer wat moeilijker wordt. Want juist dan is het de onderkant van onze samenleving die het eerst en het hardst getroffen dreigt te worden. Een gemeentebestuur dat zichzelf serieus neemt, zal onverkort op de bres moeten blijven staan voor dat deel van de plaatselijke samenleving.
Eerste Vorige 22/95 Volgende Laatste
Reacties
- Hendrik (01-05-2008 19:28)Heel aardig om te lezen dat de gemeente bezig is om sport- en speelaccomodaties te maken in de wijk. Echter ik bemerk ook de keerzijde van deze medaille. In de wijk de Swetten moet een PCBO school wijken voor nieuwbouw huizen. Een nieuwe brede school komt dan op het terrein van de Utwyk. Dit houd in dat speelterein van de Utwyk en de speelplein van de school dan gaat verdwijnen. Nog minder speelaccomodatie voor de kinderen in de wyk de swetten. Het stuk over sociaal beleid gaat helaas niet op in alle wijken van Drachten.
