Lees voor
- Home
- | Weblog van Bert Middel
- | Dr88
Denkend aan Dr88
Denkend aan Drachten was voor mij jarenlang vooral het terugkijken op mijn eerste echte baan. Die kreeg ik namelijk in Drachten. Ik was net 22 jaar, had mijn eerstegraads lesbevoegdheid behaald en ging solliciteren in Drachten. Zo werd ik deeltijdleraar aan de openbare opleidingsschool voor kleuterleidsters, ofwel de kleuterkweek, aan de Omloop in Drachten. Het was één groot feest. In elk geval voor mijzelf en hopelijk ook voor de leerlingen. Een enkele jongen, verder alleen maar meisjes. Een paar jaar jonger dan ikzelf en sommigen zelfs net zo oud.
Natuurlijk gaf ik ook serieus les, in geschiedenis en maatschappijleer. Vanuit mijn woonplaats Groningen reed ik met mijn knalrode Eend naar Drachten, de hond soms op de achterbank, het haar tot op de schouders en verder ook overal haar. Het waren immers de jaren zeventig. Jaren die inmiddels ver achter ons liggen. Alleen de muziek uit die tijd is altijd mijn favoriete gebleven. Eagles, Pink Floyd, Bruce Springsteen, Bob Dylan, Golden Earring en verder vooral de pure rock & roll van de Stones, Shanana en Jerry Lee Lewis. Rockmuziek helpt je ouder te worden zonder in te dutten.
Al spoedig gaf ik ook les op de openbare Mavo in het centrum van Drachten. Dit had ik vooral te danken aan de meiden van de kleuterkweek. Toen Mavo-directeur Sietse Dijkstra samen met een collega een les van mij bijwoonde om te zien of ik wel op hun school paste, gedroegen mijn leerlingen zich ongehoord voorbeeldig. Zo zou ik het nooit meer meemaken.
Dezelfde Sietse Dijkstra kwam ik vorig jaar weer tegen in Drachten. Het was op de 1-meiviering in het Museum. Hij werd die dag gehuldigd omdat hij zestig jaar lid was van de PvdA, de partij die van huis uit ook de mijne is.
De kleuterkweek en de Mavo bestaan al lang niet meer. Drachten gelukkig nog wel. Na twee jaar in Drachten gewerkt te hebben, kwamen er tal van andere banen en andere woonplaatsen in het Noorden. Toch kwam ik nog geregeld in Drachten. De Werkplaats Opbouwwerk Noord-Nederland was er gevestigd en organiseerde boeiende conferenties in het toenmalige motel bij de rijksweg. De Lawei bezocht ik regelmatig. Ik deed geregeld boodschappen in Drachten. Toen mijn jongste zoon als F-je een uitwedstrijd moest voetballen tegen de F-jes van de voetbalvereniging Drachten, maakte hij voor het eerst kennis met kunstgras. En zijn knieën eveneens. Hij wilde daarna nooit weer naar Drachten. Maar ook dat ging vanzelf weer over.
Inmiddels ben ik al weer bijna twee jaar burgemeester van Smallingerland. Wat mij hier vooral aanspreekt is de dynamiek, die zich niet alleen uit in bedrijvigheid, maar ook in wat de inwoners zoal aanpakken. In verenigingen, in de wijk of in het dorp, in de sport, in het theater of in de muziek, in kerkelijk verband, in… ik weet niet wat allemaal. Drachten is energiek en heeft niet voor niets al jaren het imago van een werkstad.
Daarnaast zijn Drachten en de omliggende dorpen gelukkig behoorlijk groen en dat moet vooral ook zo blijven. Onze gemeente is schoon en beschikt over vrijwel alle voorzieningen die het leven leefbaar maken. Maar dat betekent niet dat we er daarmee ook zijn. Voor mijn gevoel ontbreekt er al jaren iets. Drachten moet meer durven ‘swingen’, zowel letterlijk als figuurlijk.
Anders gezegd, het kan een stuk gezelliger en aantrekkelijker dan het nu is. Gelukkig zijn velen het daarmee eens. Niet voor niets besloot de gemeenteraad enkele jaren geleden om het centrum van Drachten een giga-opknapbeurt te geven. Het duurt een paar jaar, maar het gebeurt. Ook het doortrekken van de Drachtster Vaart tot middenin het centrum zal bijdragen aan de levendigheid van het centrum. En niet te vergeten de mega-investering in het culturele leven van Smallingerland, onder het motto “Dat moet je meemaken.” Middenstanders, culturele instellingen, verenigingen, kunstenaars doen er enthousiast aan mee. En maken het mee. Het gemeentebestuur kan er toe bijdragen dat dit enthousiasme blijft en beklijft.
Drachten is weliswaar het uitgaanscentrum van de regio, maar dit beperkt zich – naast schouwburg De Lawei, de Bios en het poppodium Iduna – vooral tot de disco’s en cafés op de Kaden. En dat laatste dan ook nog alleen ’s nachts, vooral op zaterdag. Met niet zelden helaas ook een overmatig alcoholgebruik. Terwijl het anders kan. Terwijl er ook zoveel meer kan. Terrasjes, muziek op straat, uitgaansgelegenheden voor de ‘oudere jongeren’ zoals ikzelf, ontmoetingsplekken, evenementen, film en concerten in de openlucht. Zowel klassiek als pop en jazz. En niet te vergeten de harmonie en fanfare waarmee Drachten naam heeft gemaakt. En ook de piratenmuziek en de smartlappen. Cultureel Drachten is van en voor iedereen. Er bestaat voor mij geen hogere en lagere cultuur.
Het bestuursprogramma van het huidige gemeentebestuur maakt ruim baan voor cultuur en beleving in onze gemeente. Zowel door de week als in het weekend, waarin ook de ‘culturele zondagen’ een plaats kunnen krijgen. Hopelijk duurt het niet te lang voordat deze ambities werkelijkheid worden. Hier kunnen en moeten gemeentebestuur, middenstanders, horecaondernemers en maatschappelijke organisaties samen iets van maken.
We hebben al een voorschot hierop gehad. In juni van dit jaar vond het evenement ‘Simmerdeis’ plaats. Voor mij was hoogtepunt de kennismaking met Générik Vapeur, enige tientallen blauwgeverfde theatermakers die met oliedrums, vuur en wat al niet meer een nachtelijke rondgang door het centrum van Drachten maakten. Ze werden begeleid door een truc met oplegger, waarop een band live keiharde en opzwepende rockmuziek speelde. Honderden mensen liepen er enthousiast omheen en achteraan. Het eindpunt, het Kiryat Onoplein, was één groot openluchtterras geworden, met her en der kraampjes. Drachten swingde. Zo kon het dus ook. En zo kan het nog veel vaker…
Eerste Vorige 4/95 Volgende Laatste
Reacties
- lvd meulen (03-12-2007 18:53)zie www.dedoorzetter.nl klik boven in de rode balk op waarschuwingen aan Cazemier WAT EEN BESTUURDERS
- Gerard (21-11-2007 13:40)Ik ben het eens met Bernard; als je een stad wilt laten leven, moet dat ook op zondag. Ik heb nooit begrepen dat een christelijke minderheid voor een hele stad dicteert wat wel en niet mag. Meer dynamiek in Drachten? Dan ook koopzondagen. Ik woon vlakbij Drachten, maar baal ervan dat ik voor een koopzondag naar Groningen moet. Verder zil ik dhr. Middel complimenteren met datgeen wat hij voor Drachten doet: er gebeurt iets en dat is mede aan hem te danken. Een ding wil ik nog wel kwijt. Ik pleit al jaren voor de ZZL, maar nu deze niet door lijkt te gaan hoop ik dat het initiatief van Arriva voor een spoorlijn van Groningen via Drachten naar Heerenveen er toch echt komt. Alleen, ik hoor zo weinig van Drachten in dit verband. Drachten moet wat mij betreft aan het spoor, ik zou graag dat dhr. Middel (en de rest van de gemeente ook trouwens) wat vaker van zich laat horen in dit verband.
- rolf (20-10-2007 14:27)aan de ene kant heb ik heus wel begrip voor diegenen die wat meer aktie willen. maar dan ook daar waar de wetgeving dit ook toelaat dmv vergunningen en waar inspraak op mogelijk is. waar ik mij erg aan stoor is dat een bepaalde hoek in drachten het sluiten van de airstrip is beloofd, maar je daar nu een toename van 'lawaai recreatie' hebt die niets met vliegtuigen te maken heeft. de dragraces die uiteindelijk gedoogt worden en waarop door de burger geen inspraak kan worden gedaan om het te stoppen, de streetlegals, mogelijke uitvals basis voor het veenhoop festival, drie dagen stuntvliegers. en nu het VEC ook nog met zijn minimotoren gejank en een ondernemer die dat graag als race circuite zou willen gebruiken. de leden van de wrottersploeg en de mensen in de wijk mogen dan meegenieten van al dit 'moois'en menig weekend vergald zien door lawaai. het word tijd dat er in deze hecktische maatschappij tenminste thuis nog rust te vinden is.
- Bernard Mobron (19-10-2007 13:38)Het centrum een giga-opknapbeurt, een mega-investering in het culturele leven........het klinkt allemaal prachtig. Echter zolang de koopzondag binnen de gemeente verboden blijft zal het centrum het doodse en saaie karakter houden die het nu heeft. Met het schaamrood op de kaken moet je toeristen, die je op zondag rond het middaguur vragen of je ook ergens gezellig koffie kunt drinken, door verwijzen naar Olterterp of Beetsterzwaag. Ik wil respect voor geloofsovertuigingen van anderen hebben. Wanneer ik echter van andere middenstanders, die op zondag dolgraag hun zaak willen openen hoor, dat dit hun verboden wordt vanwege broodnijd van gelovige collega's....... Och en ik ga op zondag wel naar Groningen of Leeuwarden.
