Lees voor
- Home
- | Weblog van Bert Middel
- | Om te beginnen
Om te beginnen....
Hier is dan de eerste aflevering van mijn weblog op de website van Smallingerland. Nieuw voor onze gemeente, maar ook nieuw voor mij. Ik moet er nog even aan wennen. Hoewel schrijven mij zeker niet vreemd is, heb ik nog nooit een weblog met mijn wederwaardigheden mogen vullen.
De komende tijd zal ik proberen om er iedere vrijdagmiddag een nieuwe aflevering aan toe te voegen. Om elk eventueel misverstand weg te nemen, ik schrijf deze weblog helemaal zelf. Hoewel er zowel binnen als buiten ons gemeentehuis uitstekende tekstschrijvers zijn, heb ik geen enkele behoefte aan schaduwschrijvers of ‘ghostwriters’. De laatsten zijn de broodschrijvers die doorgaans de zogenaamde ‘autobiografieën’ van bekende voetballers of popsterren in elkaar flansen. Om eerlijk te zijn, ik drijf onze eigen gemeentelijke afdeling communicatie wel eens tot wanhoop omdat ik altijd alles zelf schrijf. Inleidingen in gidsen, voorwoorden in programma’s en noem verder maar op. Zelfs als een door ambtenaren geschreven nota mij niet bevalt, kan ik de neiging niet onderdrukken om deze dan maar zelf te (her-)schrijven. Ik geef het grif toe, dit is een vervelende afwijking. Maar ik vind het nog vervelender als mijn naam een tekst dekt waar ik niet achter kan staan.
Degenen die tot nu toe namens verenigingen, clubs, wijkkranten of wat dan ook een beroep op mij deden om een schriftelijke bijdrage voor het een of ander te leveren, heb ik gelukkig nooit hoeven teleurstellen. Ook mijn toespraken worden niet door anderen geschreven. Evenmin door mijzelf trouwens, want ik spreek liever voor de vuist weg. Papier leidt daarbij alleen maar af en je mist het oogcontact met je toehoorders.
En waar gaat deze weblog dan zoal over? Eerlijk gezegd zou ik het nu nog niet weten. We zien wel. De inhoud heeft in ieder geval te maken met wat ik als burgemeester zoal doe. Inmiddels ben ik bijna twee jaar burgemeester en ik heb er geen spijt van dat ik het geworden ben. Hiervoor heb ik allerlei andere dingen gedaan en wat hierna eventueel komt zou ik nu nog niet kunnen zeggen.
Ongeveer tachtig procent van wat ik nu als burgemeester doe vind ik leuk en de resterende twintig procent helemaal niet. Zolang deze verhouding niet omgekeerd is, wil ik nog wel even doorgaan. Om de nieuwsgierigheid weg te nemen waar ‘die twintig procent’ op slaat, kan ik vooral het soms overbodige vergadergedoe noemen. En dan vooral dat buiten de deur, want intern kun je veel zelf regelen, dus ook je agenda. Ik praat liever met mensen wanneer dat wenselijk of nodig is, in plaats van alles zoveel mogelijk in het keurslijf van vergaderingen te steken.
Er wordt in dit land en zeker in onze provincie en zelfs binnen onze gemeente gewoon te veel vergaderd. Vergaderen lijkt soms een doel op zich in plaats van een instrument om lijnen kort te sluiten of om zaken effectief te regelen. Zoiets wordt ook wel bestuurlijke drukte genoemd. Ik heb er niets mee. Maar het leukste van burgemeester zijn is dat je op alle mogelijke momenten met allerlei verschillende mensen over de meest uiteenlopende zaken praat. Dit met de bedoeling iets voor deze mensen te kunnen betekenen, of het nu om ondernemers, maatschappelijke vrijwilligers, bruidsparen die zestig of meer jaren getrouwd zijn, overlast bezorgende kroegbazen, honderdjarigen, verontruste of protesterende buurtbewoners of om wie dan ook gaat. Ik wil voor iedereen toegankelijk zijn en ik denk dat het me tot nu toe vrij aardig gelukt is. Maar het is niet zo dat, wat sommigen wel eens denken, een burgemeester een soort beroepsinstantie is die eenmaal genomen besluiten in zijn eentje ongedaan kan maken. Ik zou het ook niet eens willen.
Een burgemeester is voorzitter van het gemeentebestuur (de burgemeester en de door de gemeenteraad gekozen wethouders samen), daarnaast is hij ook voorzitter van de door de burgers gekozen gemeenteraad, die zowel de grote lijnen en als de financiën in de gaten houdt en het gemeentebestuur controleert (dit heet ‘dualisme) en tenslotte is hij ook nog een ‘zelfstandig bestuursorgaan’. De burgemeester vertegenwoordigt het gezag in de gemeente. Zo ben ik hoofd van de politie en de brandweer en daarmee ook verantwoordelijk voor het voorkomen en bestrijden van eventuele rampen (die er hopelijk nooit komen, maar je moet er wel op voorbereid zijn). Minstens zo belangrijk als de rol van gezagsdrager is die van ‘burgervader’. Dit woord klinkt oubollig, maar heeft toch veel betekenis. Als burgemeester moet je er gewoon voor de burgers zijn wanneer die je nodig hebben. In goede tijden of in slechte tijden. Om zowel te delen in hun blijdschap als om een schouder te bieden bij tegenslag. Of om hen voor te lichten of om hun ongerustheid weg te nemen. De meeste van deze zaken blijven buiten de publiciteit en dat is meestal maar goed ook.
Binnen het gemeentebestuur heb ik ook nog een paar portefeuilles. Bijvoorbeeld Economische Zaken en Acquisitie van Bedrijven, maar ook Voorlichting en Communicatie, Burgerzaken en Intergemeentelijke Samenwerking. Die laatste wordt steeds belangrijker, want er gaat veel gebeuren in bestuurlijk Fryslân.
Als burgemeester probeer ik zoveel mogelijk informeel en toegankelijk ( op straat, aan de telefoon, in het gemeentehuis of per mail) te zijn, maar wel altijd serieus. Ik heb mijn leven lang al grote moeite met poespas en dikdoenerij. Ik merk dat sommigen daaraan nog steeds moeten wennen. Bijvoorbeeld wanneer ik op de racefiets naar mijn werk ga. Of omdat ik alleen een stropdas draag wanneer ik denk dat dit gewenst of nodig is.
Een burgemeester kent geen vijfdaagse werkweek van 38 uur, waar hij overigens wel naar wordt betaald. Burgemeester ben je altijd, zeven dagen per week en vierentwintig uur per dag. Alleen wanneer je echt weg bent word je vervangen door een van de wethouders, meestal loco-burgemeester Cees Kuipers. Een burgemeester kent geen kantoortijden, maar dat geldt evenzeer voor onze vier wethouders.
Maar gelukkig is er in het leven meer dan alleen maar burgemeester zijn. Ik ben ook vader en daarnaast partner van mijn vrouw, die een eigen zaak – een kunstgalerie – drijft en het daar erg druk mee heeft. Verder ben ik, meestal als vorm van vrijwilligerswerk, voorzitter van verschillende maatschappelijke organisaties, zowel landelijk als in het Noorden. Ik lees daarnaast alles wat los en vast zit en schrijf zelf ook veel. Elf boeken tot nu toe – soms met anderen – en talloze artikelen en columns. En verder zijn er de sport en de muziek. Jarenlang heb ik fanatiek gesport totdat mijn knieën het opeens begaven. De racefiets en de ATB moeten dit nu compenseren. En verder puilt ons huis uit van de boeken, platen en cd's. Vooral de betere popmuziek uit de jaren zestig en zeventig. Want dankzij de rock & roll kun je altijd jong blijven.
Na deze introductie ga ik volgende week echt aan de slag met deze weblog. Iedereen kan er op reageren, maar ik kan niet de garantie geven dat ik op alles en iedereen reageer. Maar we doen ons best….
Eerste Vorige 1/95 Volgende Laatste
Reacties
- Rommy Schaafsma - Wijnja (04-10-2007 21:08)Geachte mijnheer Middel, Hartelijk Gefeliciteerd met de instelling van uw weblog! Ik zal uw informatie in de komende tijd met belangstelling volgen.
